allangtegek: a pattern of dirt particles in a puddle of water (indo)

Scherven van smaragd is een boek met een flauwe titel autobiografische roman/verzameling korte verhalen over opgroeien in Nederland als tweede generatie Indische Nederlander. Ik weet het, da's een hele verrassing met zo'n titel. Aan de andere kant, hoe (héél) flauw ook, de titel geeft het fragmentarische karakter van de Indische gemeenschap (in Nederland en wereldwijd) en van de Indische identiteit van de kinderen en kleinkinderen van de eerste generatie goed weer. (Scherven, stukjes en beetjes, splinters van identiteit.) Daarnaast is het ook een goede beschrijving voor de opbouw van het boek: korte flarden van herinnering of verhalen die langere tijd beslaan, soms gescheiden door korte tussenstukken in het 'nu'.

Alle karakters in dit boek zijn fictief, iedere gelijkenis met personen berust op toeval, wordt ons meegedeeld, hoewel de hoofdpersoon toch zeker "Jill Stollûk" heet (overigens geen goede naam voor een beroemdheid volgens de muziekleraar op de basisschool) en er een tikkeltje te Japans uitziet voor een vader met een oorlogstrauma. Hoeveel echt autobiografisch is en hoeveel verzonnen of een beetje dichterlijk aangedikt is natuurlijk verder moeilijk te zeggen
 

Voorgesneden om ruimte te besparen )

En, omdat ik me erover heb moeten zitten opwinden dring ik het jullie ook op. De samenvatting (als je ze zo mag noemen...) die de Stadsbieb Haarlem op het binnenkaartje geeft: de dochter van een Indisch echtpaar groeit na de Tweede Wereldoorlog in Nederland op te midden van de frustraties van haar ouders over hun half-bloed zijn. Eh, pardon? Oké, oké, het is niet dat het níet klopt maar voor ons specifieke 'half-bloed zijn' (blèch) hebben we al een naam, Indisch. Dûh. Stomme bibliotheek.

Shorter review in English here at [livejournal.com profile] 50books_poc.
allangtegek: photo of my shadow with camera (schaduwfotograaf)

Jajaja, ik heb zowaar wat woorden op papier gezet en daarna overgetypt. Dit is eh, wat je krijgt als het mij wordt toegestaan zomaar wat te schrijven in de bus. Het is precies 500 woorden lang omdat ik vond dat het precies 500 woorden lang moest zijn. (Dit is origineel schrijfwerk en dus helemaal van mij.)

***

Te Water )



***

Om een kort verhaaltje lang te maken... )

Lees ze!

Disclaimer: Eh, dit is dus van mij (CDN). Dan kan ik een leuk liedje gaan zingen of geintjes maken, maar daar komt het op neer.